Ludwikowice Kłodzkie  - dzwony dawnego „Ludmillastift” –  obecnego Domu Pomocy Społecznej dla Dzieci

Fot: Przemek (NR)°, w: https://polska-org.pl/10351923,foto.html?idEntity=541837

Ludwikowice Kłodzkie  - dzwony dawnego „Ludmillastift” –  obecnego Domu Pomocy Społecznej dla Dzieci

Dzwony w Ludwikowicach możemy znaleźć też w dawnym „Ludmillastift”. Historia obiektu sięga lat 1882/1883, kiedy  w ówczesnym Ludwigsdorf panował tyfus. W tym czasie zrodziła się inicjatywa budowy szpitala. Kwota zebrana na ten cel nie była jednak wystarczająca, dlatego zwrócono się o wsparcie do hrabiny Ludmilli von Magnis z Bolkowa. 5 maja 1884 rozpoczęto budowę szpitala. Na cześć już zmarłej hrabiny Ludmilli kaplicę szpitalną poświęcono męczennicy św. Ludmilli a oddano go do użytku w 1887 r.[1]

 Fot: j2F56° - zbiory prywatne. w: https://polska- rg.pl/7014871,foto.html?idEntity=541837

Wiemy, że na wieży szpitala znajdował się dzwon, bo udokumentował to w dniu 15 lipca reporter „Gebirgsbote”, podając informację, że” szpital Ludmillastift również podarował  (na cele wojennych rekwizycji- przyp. aut.) swój mały dzwon.”  Jednocześnie już 20 sierpnia tenże reporter informował, że „dziś z wieży Ludmillastift znów słychać dźwięk dzwonów, ponieważ w sobotę poświęcono nowy dzwon „Klara”.[2] Prawdopodobnie miała tu miejsce sytuacja analogiczna do opisanej przez mnie w przypadku dzwonów z kościoła p. w. św. Michała Archanioła, czyli zanim zdemontowano dzwon, to już wcześniej zamówiono nowy – stalowy odlany ze staliwa.

N/z: zbliżenie na wieżę  dawnego „Ludmillastift” , na której znajdował się co najmniej  jeden dzwon. Czy dziś też tam jest? Fot: Przemek (NR)°, w: https://polska-org.pl/10352138,foto.html?idEntity=541837

Dziś już wiem, ze jest, ponieważ po pierwszej edycji tego artykułu odezwał się znajomy, który dostarczył dowodu na istnienie dzwonu. Pewnie niedługo uda się również go scharakteryzować. Ciekawe, czy to „Klara” o której pisałem wyżej?

N/z: widok na sygnaturkę "Ludmilastift" z zaznaczonym strzałką dzwonem - opracowanie własne autora na podstawie fotografii, które przekazał Maciej Sas.